افسردگي چيست:

درزبان روزمره اصطلاح افسردگي براي اشاره به يك حالت احساسي ، واكنش به يك

موقعيت و سبك رفتارمختص به فرد به كار مي رود.

افسردگي اغتشاشي در خلق است كه با درجات متفاوت  غمگيني ، يأس ، تنهايي،       

نا اميدي ،شك در مورد خويشتن و احساس گناه مشخص مي شود.بنابراين با اين

توضيحات بايستي لحساس افسردگي را از اختلال تفكيك نمود. همه ي ما گاهي احساس

دلتنگي  و غم مي كنيم. اين احساسها جزء طبيعي موجود انسان است و  بنابراين در

مقاطعي كوتاه فرد را تحت تأثير قرار مي دهند.ولي افسردگي به عنوان يك اختلال در

دوره هاي زماني طولاني تري  تداوم مي يابدو شكل ناسازگارانه اي از افسردگي است

كه اثرات پايداري بر روي عملكرد فرد باقي مي گذارد.

انواع افسردگي:

همان طور كه گفته شد افسردگي درجاتي از يك حالت احساسي زود گذر تا يك اختلال

شديد را در بر مي گيرد. براي فهم بهتر اين نكته، لازم است اشاره اي به انواع 

افسردگي داشته باشيم:

1. احساس افسردگي:كه معمولا به عنوان اندوه شناخته مي شودو در اثر تغييرات

موقيتي و شرايط جديد يا برخورد هاي مقطعي ايجاد مي شود.اين احساس معمولا بعد از

برطرف شدن موقعيت و سازگار شدن شخص با شرايط تازه ،به سرعت از بين مي رود.

2.داغديدگي يا واكنش سوگ:غمي است كه در اثر فوت نزديكان بوجود مي‌ آيد.

وقتي رابطه ي مهمي پايان مي يابد ، بيشتر بازماندگان حالتي را تجربه مي كنند كه

معمولا اين حالت نيز كاملا عادي است ؛ مگر آنكه واكنش هاي سوگ به صورت

طولاني باقي بماند.

3.اختلال سازگاري با خلق افسرده: مواجهه ي فرد با يك موقعيت قابل توجه گاهي

منجر به اين حالت مي شود . در چنين وضعيتي ،انتظار مي رود با كاهش تأثير موقعيت

، حالت هاي بيمار گونه نيز از بين  برود.

4.اختلال افسردگي عمده و افسردگي خويي: زماني كه شدت علائم افسردگي به

حدي باشد كه كليه ي عملكرد هاي آدمي را تحت الشعاع قرار مي دهد و باعث

تأثيرات عمده در عواطف، رفتار، تفكر و روابط اجتماعي مي گردد، اختلال افسردگي

عمده ناميده مي شود. در صورتي كه شدت علائم افسردگي به اندازه اي باشد كه

عملكردها كمتر آسيب ببينند، اختلال افسرده خويي وجود دارد.

5.اختلال دوقطبي و ادواري خويي: نوسانات خلقي شديدي كه بين دوره هاي

شيدايي (شادي و خوشي افراطي كه به نشئه تعبير مي شود) و افسردگي به وجود مي

آيد، نشان دهنده  و شاخص اصلي اين اختلال است. در صورتي كه نوسانات خفيف

باشد و كمتر بر عملكرد آدمي تأثير بگذارد، به آن اختلال خلقي ادواري يا    ادواري

خويي گفته مي شود.

6.اختلال دلبستگي واكنشي: وابستگي هاي بيمار گونه ي دوران كودكي كه از آن به

عنوان  افسردگي هاي دوران كودكي ياد مي شود ، تحت اين گروه  طبقه بندي        

مي شود.

7.اختلال خلقي يا افسردگي فصلي : نوعي يا دوره اي  از افسردگي است كه معمولا

در پاييز و زمستان تجربه مي شود و يكي از عوامل مهم آن نور ناكافي است.

احتمالا نور ناكافي تغييرات معني داري را در سطوح برخي از هورمون ها بويژه      

ملاتونين ايجاد مي كند و از طرفي تغييرات دما و نور موجب به هم خوردن ساعت

دروني بدن كه الگوهاي خواب و بيداري را كنترل مي كند، مي گردد و اين تغييرات

منجر به بروز اين اختلال مي شود.